Şiir Defteri 
|
|
 |
Şiir Defteri
Şiir Defterine Yazın 
41
Şiir Defteri yazıları
muammer günay
31 Mart 2009 22:49
FARKINDA MISINIZ?
Mallarımız arttı,keyfimiz azaldı.
Daha büyük evlerde,ama daha küçük ailelerle yaşıyoruz.
Konforumuz arttı ama zamanımız daraldı.
Diplomamız bol ama sağduyumuz az.
Uzmanlıklar arttı ama sorunlar çoğaldı.
İlaçlar çoğaldı,hastalıklar arttı.
Çok para harcıyoruz ama az gülüyoruz.
Akşam geç yatıyor,sabah yorgun kalkıyoruz.
Az kitap okuyor,çok televizyon seyrediyoruz.
Çok konuşuyor ama az gönül veriyor ve bol yalan söylüyoruz.
Para kazanmayı öğrendik ama yuva kurmayı beceremedik.
Aya kadar gidip dönmeyi biliyoruz ama komşumuza uğramak için karşı sokağa geçemiyoruz.
Uzaya ulaştık ama kendi iç derinliklerimizden habersisiz.
Havayı temizledik ama ruhları kirlettik.
Atomu parçaladık ,önyargılarımızı yıkamadık.
Çok yazıyor ama az gelişiyoruz.
Daha çok plan yapıyor ama daha az sonuç alıyoruz.
Acele etmeyi öğrendik ama sabırlı olmayı asla.
Gelirimiz arttı,karakterimiz zayıfladı.
Tanıdıklar çoğaldı ama dostlar eksildi.
Çabalar arttı ama mutluluklar azaldı.
Daha mutlu olmak için somurtarak çalışı-yoruz.
Varlığımızı arttırdık ama değerlerimizi yitirdik.
Ve nihayet:Hayata yıllar ekledik ,yıllara hayat katamadık.
Mallarımız arttı,keyfimiz azaldı.
Daha büyük evlerde,ama daha küçük ailelerle yaşıyoruz.
Konforumuz arttı ama zamanımız daraldı.
Diplomamız bol ama sağduyumuz az.
Uzmanlıklar arttı ama sorunlar çoğaldı.
İlaçlar çoğaldı,hastalıklar arttı.
Çok para harcıyoruz ama az gülüyoruz.
Akşam geç yatıyor,sabah yorgun kalkıyoruz.
Az kitap okuyor,çok televizyon seyrediyoruz.
Çok konuşuyor ama az gönül veriyor ve bol yalan söylüyoruz.
Para kazanmayı öğrendik ama yuva kurmayı beceremedik.
Aya kadar gidip dönmeyi biliyoruz ama komşumuza uğramak için karşı sokağa geçemiyoruz.
Uzaya ulaştık ama kendi iç derinliklerimizden habersisiz.
Havayı temizledik ama ruhları kirlettik.
Atomu parçaladık ,önyargılarımızı yıkamadık.
Çok yazıyor ama az gelişiyoruz.
Daha çok plan yapıyor ama daha az sonuç alıyoruz.
Acele etmeyi öğrendik ama sabırlı olmayı asla.
Gelirimiz arttı,karakterimiz zayıfladı.
Tanıdıklar çoğaldı ama dostlar eksildi.
Çabalar arttı ama mutluluklar azaldı.
Daha mutlu olmak için somurtarak çalışı-yoruz.
Varlığımızı arttırdık ama değerlerimizi yitirdik.
Ve nihayet:Hayata yıllar ekledik ,yıllara hayat katamadık.
muammer günay
31 Aralık 2008 21:24
ÖĞRENDİM Kİ...
Yıllar sonra öğrendim ki...
Öğrendim ki...
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.
Öğrendim ki...
Güveni geliştirmek yıllar alıyor,
Yıkmak bir dakika.
Oğrendim ki...
Hayatında nelere sahip olduğun değil
Kiminle olduğun önemli.
Öğrendim ki...
Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün
Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.
Öğrendim ki...
Kendini en iyilerle kıyaslamak değil
Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.
Öğrendim ki...
İnsanların başına ne geldiği değil
O durumda ne yaptıkları önemli.
Öğrendim ki...
Ne kadar küçük dilimlersen dilimle
Her işin iki yüzü var.
Öğrendim ki...
Olmak istediğim insan olabilmem
Çok vakit alıyor.
Öğrendim ki...
Karşılık vermek
Düşünmekten çok daha basit.
Öğrendim ki...
Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek
Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.
Öğrendim ki...
"Bittim" dediğin andan itibaren
Pilinin bitmesine daha çok var.
Öğrendim ki...
Sen tepkilerini kontrol edemezsen
Tepkilerin hayatını kontrol eder.
Öğrendim ki...
Kahraman dediğimiz insanlar
Bir şey yapılması gerektiğinde
Yapılması gerekeni
Şartlar ne olursa olsun yapanlar.
Öğrendim ki...
Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.
Öğrendim ki...
Bazı insanlar sizi çok seviyor
Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.
Öğrendim ki...
Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz
Bazıları hiç karşılık vermiyor.
Öğrendim ki...
Para ucuz bir başarı.
Öğrendim ki...
En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.
Öğrendim ki...
Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları
Kaldırmak için elini uzatır.
Öğrendim ki...
İki insan aynı şeye bakıp
Tamamen farklı şeyler görebilir.
Öğrendim ki...
Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.
Öğrendim ki...
He şartta kendisiyle dürüst kalanlar
Daha uzun yol yürüyor.
Öğrendim ki...
Hiç tanımadığın insanlar,
iki saat içinde,
senin hayatını değiştirir.
Öğrendim ki...
Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.
Öğrendim ki...
Duvarda asılı diplomalar
İnsanı insan yapmaya yetmez.
Öğrendim ki...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.
Öğrendim ki...
Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.
Öğrendim ki...
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!
Öğrendim ki...
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,
Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.
Öğrendim ki...
Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.
Öğrendim ki...
Ne kadar yakın olursa olsunlar
En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.
Onları affetmek gerekir.
Öğrendim ki...
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.
Öğrendim ki...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın
Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.
Öğrendim ki...
Şartlar ve olaylar,
Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.
Öğrendim ki...
İki kişi münakaşa ediyorsa,
Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.
Öğrendim ki...
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır. (Tamer Karaoğlu)
Öğrendim ki...
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor. (Ruhat Cengiz)
Öğrendim ki...
Bu yazıya bir şiir yakışırmış
ATAOL BEHRAMOĞLU
Yıllar sonra öğrendim ki...
Öğrendim ki...
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.
Öğrendim ki...
Güveni geliştirmek yıllar alıyor,
Yıkmak bir dakika.
Oğrendim ki...
Hayatında nelere sahip olduğun değil
Kiminle olduğun önemli.
Öğrendim ki...
Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün
Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.
Öğrendim ki...
Kendini en iyilerle kıyaslamak değil
Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.
Öğrendim ki...
İnsanların başına ne geldiği değil
O durumda ne yaptıkları önemli.
Öğrendim ki...
Ne kadar küçük dilimlersen dilimle
Her işin iki yüzü var.
Öğrendim ki...
Olmak istediğim insan olabilmem
Çok vakit alıyor.
Öğrendim ki...
Karşılık vermek
Düşünmekten çok daha basit.
Öğrendim ki...
Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek
Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.
Öğrendim ki...
"Bittim" dediğin andan itibaren
Pilinin bitmesine daha çok var.
Öğrendim ki...
Sen tepkilerini kontrol edemezsen
Tepkilerin hayatını kontrol eder.
Öğrendim ki...
Kahraman dediğimiz insanlar
Bir şey yapılması gerektiğinde
Yapılması gerekeni
Şartlar ne olursa olsun yapanlar.
Öğrendim ki...
Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.
Öğrendim ki...
Bazı insanlar sizi çok seviyor
Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.
Öğrendim ki...
Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz
Bazıları hiç karşılık vermiyor.
Öğrendim ki...
Para ucuz bir başarı.
Öğrendim ki...
En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.
Öğrendim ki...
Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları
Kaldırmak için elini uzatır.
Öğrendim ki...
İki insan aynı şeye bakıp
Tamamen farklı şeyler görebilir.
Öğrendim ki...
Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.
Öğrendim ki...
He şartta kendisiyle dürüst kalanlar
Daha uzun yol yürüyor.
Öğrendim ki...
Hiç tanımadığın insanlar,
iki saat içinde,
senin hayatını değiştirir.
Öğrendim ki...
Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.
Öğrendim ki...
Duvarda asılı diplomalar
İnsanı insan yapmaya yetmez.
Öğrendim ki...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.
Öğrendim ki...
Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.
Öğrendim ki...
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!
Öğrendim ki...
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,
Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.
Öğrendim ki...
Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.
Öğrendim ki...
Ne kadar yakın olursa olsunlar
En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.
Onları affetmek gerekir.
Öğrendim ki...
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.
Öğrendim ki...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın
Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.
Öğrendim ki...
Şartlar ve olaylar,
Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.
Öğrendim ki...
İki kişi münakaşa ediyorsa,
Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.
Öğrendim ki...
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır. (Tamer Karaoğlu)
Öğrendim ki...
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor. (Ruhat Cengiz)
Öğrendim ki...
Bu yazıya bir şiir yakışırmış
ATAOL BEHRAMOĞLU
muammer günay
25 Aralık 2008 21:02
Hiçlik
dokunmak acıtmaktır
güzellik evidir iyiliğin
ruh, dünyanın direğidir
düşünce, aşkın artığıdır
her insan bir toplumdur
her renk sonsuzluğa varır
her canlı kendiyle örtüşür
her şey mutludur kendiyle
bilgi, bilinmek için değildir
her düşünce bir tür uykudur
kendisizlikten ibarettir insan
kelimelerin salıncağıdır insan
bütün mesafeler eş anlamlıdır
teklikten korkmaktır yaşamak
var olmak, hedefi olmamaktır
insan bir alternatifler yığınıdır
insana örülü bir boyadır zaman
yaşayan, yaşanılandır çoğu kez
yazmak, kendine alışamamaktır
özgürlük, kendini rehin tutmaktır
insan, bir büyük konuşmuşluktur
kendini bilmek, kendini silmektir
uyanıncaya kadar uyanıktır insan
insan kendiyle örtülü bir gömüdür
kirli borularda kirlenmez kutsal su
aştığı yol kadar kabul eder kendini
bir oyundur insan kendini oynayan
yaşamak bir martı çığlıdır karanlık
yol yürünür, giden değil varan bilir
kötüye karşı koymak iyilik değildir
sonsuzluk, insanın sonunda saklıdır
her gün kendi kaderinin yolcusudur
birbirinden ayrı durur her şey bir yerde
her şey eklidir birbirine diğer bir yerde
yaşamak bir intikamın nesnesi olmaktır
bir nokta kendini kendinden ibaret sanır
hakikat kendini teslim etmez, teslim alır
tarih, insanların yaşamadıkları yanlarıdır
aşk, kelimenin varlığa ulanma sevdasıdır
bilgi hakikattir, kendini kendi zannetmez
hayat, insanın kendine olan görüş açısıdır
iyiliği kendi rengiyle boyamak kötülüktür
başkasının aşkından doğan bir yanılsamadır
kelimelerin kendilerine borçlandığı varlıktır
olmayan bir duvar alıkoyar insanı kendinden
hakikat her boyutu içine alan tek bir boyuttur
her yükseltisinde kendine batan bir yan vardır
inançların altlarına gerilmiş direklerdir insanlar
kendine yükselen basamakları kendi sanır insan
her şey düşmandır ona yine de o dosttur hepsine
ılık bir rüya serpintisinden kendine damlar insan
derindir insanın gözlerinin aydınlatabildiği kadar
bulunan, bulmak arzusunun var olana yansımasıdır
bütün soruların muhatabı, insanın olamayan yanıdır
duymak istediklerini söylememek için konuşur insan
kelimelerle yapılan kelimelerle yıkılmaya mahkumdur
bilinebilir parçaların oluşturduğu bir bilinemezliktir insan
gidilebilir yollardan oluşan gidilemez bir diyardır hakikat
insan olmayabilir de olandır duyguların kesiştiği kavşaktır
kendiyle eşleşince sıfır olandır anların birbirine karışmasıdır
yola düşen insan değildir, harftir kendini insanda yolcu eden
söylenecek çok söz vardır anlatmak için söylenecek söz olmadığını
bilinemeyen bir bilgi baş ile sonda ortaktır, insansız da canlıdır kelimeler
hakikat birdir ve tektir ve sessizdir kabul etmez tasdik edecek kadar ikiliği
PRF.DR.İSMET ÖZEL
dokunmak acıtmaktır
güzellik evidir iyiliğin
ruh, dünyanın direğidir
düşünce, aşkın artığıdır
her insan bir toplumdur
her renk sonsuzluğa varır
her canlı kendiyle örtüşür
her şey mutludur kendiyle
bilgi, bilinmek için değildir
her düşünce bir tür uykudur
kendisizlikten ibarettir insan
kelimelerin salıncağıdır insan
bütün mesafeler eş anlamlıdır
teklikten korkmaktır yaşamak
var olmak, hedefi olmamaktır
insan bir alternatifler yığınıdır
insana örülü bir boyadır zaman
yaşayan, yaşanılandır çoğu kez
yazmak, kendine alışamamaktır
özgürlük, kendini rehin tutmaktır
insan, bir büyük konuşmuşluktur
kendini bilmek, kendini silmektir
uyanıncaya kadar uyanıktır insan
insan kendiyle örtülü bir gömüdür
kirli borularda kirlenmez kutsal su
aştığı yol kadar kabul eder kendini
bir oyundur insan kendini oynayan
yaşamak bir martı çığlıdır karanlık
yol yürünür, giden değil varan bilir
kötüye karşı koymak iyilik değildir
sonsuzluk, insanın sonunda saklıdır
her gün kendi kaderinin yolcusudur
birbirinden ayrı durur her şey bir yerde
her şey eklidir birbirine diğer bir yerde
yaşamak bir intikamın nesnesi olmaktır
bir nokta kendini kendinden ibaret sanır
hakikat kendini teslim etmez, teslim alır
tarih, insanların yaşamadıkları yanlarıdır
aşk, kelimenin varlığa ulanma sevdasıdır
bilgi hakikattir, kendini kendi zannetmez
hayat, insanın kendine olan görüş açısıdır
iyiliği kendi rengiyle boyamak kötülüktür
başkasının aşkından doğan bir yanılsamadır
kelimelerin kendilerine borçlandığı varlıktır
olmayan bir duvar alıkoyar insanı kendinden
hakikat her boyutu içine alan tek bir boyuttur
her yükseltisinde kendine batan bir yan vardır
inançların altlarına gerilmiş direklerdir insanlar
kendine yükselen basamakları kendi sanır insan
her şey düşmandır ona yine de o dosttur hepsine
ılık bir rüya serpintisinden kendine damlar insan
derindir insanın gözlerinin aydınlatabildiği kadar
bulunan, bulmak arzusunun var olana yansımasıdır
bütün soruların muhatabı, insanın olamayan yanıdır
duymak istediklerini söylememek için konuşur insan
kelimelerle yapılan kelimelerle yıkılmaya mahkumdur
bilinebilir parçaların oluşturduğu bir bilinemezliktir insan
gidilebilir yollardan oluşan gidilemez bir diyardır hakikat
insan olmayabilir de olandır duyguların kesiştiği kavşaktır
kendiyle eşleşince sıfır olandır anların birbirine karışmasıdır
yola düşen insan değildir, harftir kendini insanda yolcu eden
söylenecek çok söz vardır anlatmak için söylenecek söz olmadığını
bilinemeyen bir bilgi baş ile sonda ortaktır, insansız da canlıdır kelimeler
hakikat birdir ve tektir ve sessizdir kabul etmez tasdik edecek kadar ikiliği
PRF.DR.İSMET ÖZEL
41
Şiir Defteri yazıları